"Ród smoka" – Rhaenyra zrobiła w finale dokładnie to, czego ojciec jej zabronił. Jakie będą skutki?
Pomimo epickich rozmiarów bitwy w Tumbleton finał 3. sezonu "Rodu smoka" bynajmniej nie zapomniał o wątku Rhaenyry. Tymczasem Czarna Królowa najwyraźniej zapomniała, przed czym przestrzegał ją ojciec. Uwaga na spoilery.
W finale 3. sezonu serialu "Ród smoka" Rhaenyra Targaryen (Emma D'Arcy) zdradziła zgromadzonemu ludowi Królewskiej Przystani przepowiednię Aegona Zdobywcy o wielkim zagrożeniu z Północy. Desperacja władczyni sięgnęła tak daleko, że zdecydowała się ogłosić publicznie, iż to ona jest obiecanym wybawicielem, tzw. księciem, którego obiecano.
Ród smoka sezon 3 – przemowa Rhaenyry do ludu z finału
Ów sekret był przez pokolenia najgłębiej strzeżoną tajemnicą władców z rodu Targaryenów. Jak możecie pamiętać z poprzednich serii, ojciec Rhaenyry, król Viserys (Paddy Considine), przekazał jej tę wiedzę w tajemnicy, instruując, że proroctwo musi być przekazywane wyłącznie z władcy na jego prawowitego następcę, aby chronić królestwo i utrzymać jedność rodu.
Dlaczego zatem Rhaenyra zdecydowała się na ten desperacki krok? Czarna Królowa chciała udowodnić ludowi, że jej dążenie do tronu nie wynika z pychy, lecz z proroczego przeznaczenia. Liderka Czarnych postanowiła zwrócić się do mieszkańców stolicy tuż po brutalnym straceniu Wielkiego Septona (ten odmówił uznania jej rządów), objawiając się jako wybranka. Wszystko po to, by postawić swój autorytet ponad tradycyjną Wiarą w Siedmiu.
Co przyniesie to kluczowe wydarzenie z finału 3. sezonu "Rodu smoka"? Wymowne są choćby spojrzenia maestera Orwyle'a (Kurt Egyiawan) i Torrhena Manderly'ego (Dan Fogler), które jasno sugerują, że najbliższe otoczenie królowej zaczyna postrzegać ją jako osobę niestabilną psychicznie. W końcu kto nie uznałby legendy o zagrożeniu z Północy w środku krwawej wojny domowej za objaw szaleństwa?
Wyczekując początku końca Rhaenyry w 4. sezonie "Rodu smoka", rzućcie okiem na inne – wyjątkowo istotne – wydarzenia z minionego finału. Fani uznali, że ta scena z ostatniego odcinka może być odczytywana jako trolling George'a R.R. Martina – czy coś rzeczywiście jest na rzeczy? W międzyczasie spradźcie też nasze omówienie bitwy w Tumbleton – czy można w ogóle wybrać jednoznacznego zwycięzcę epickiego starcia?