"Rywale" wracają po przerwie, a my sprawdzamy, czy to nadal rewelacja – recenzja sezonu 2B
Fantastyczna pierwsza połowa 2. sezonu "Rywali" zakończyła się wstrząsem, jakiego w Rutshire jeszcze nie było. Teraz przyszła pora na konsekwencje. Oceniamy nowe odcinki bez spoilerów.
Podział sezonu na dwie części można zaakceptować, pięć miesięcy przerwy też nie jest najgorszą rzeczą na świecie. Ale urwanie historii zaraz po TAKIM twiście podchodzi pod znęcanie się. Na szczęście oczekiwanie dobiegło końca – "Rywale" wrócili, a my możemy z przyjemnością i z pewną ulgą oświadczyć, że nowe odcinki są równie pyszne, pikantne i pełne dram co poprzednie.
Rywale w sezonie 2B mierzą się z konsekwencjami
Z ulgą, bo choć twórcy serialu na podstawie powieści Jilly Cooper uderzali już w bardzo mocne tony, to twist z jakim zostawili nas w czerwcu, był czymś nowym. Wraz z tragiczną śmiercią lady Moniki Baddingham (Claire Rushbrook) "Rywale" wkraczali wszak na terytorium, na które dotąd się nie zapuszczali, więc można było mieć obawy, jak poradzą sobie z tematem poważniejszym od standardowych skandali i romansów. Czy słusznie?
Przyznam szczerze, że gdybym oceniał tylko po trzech premierowych odcinkach (są już dostępne na Disney+, kolejne trzy będą ukazywać się co tydzień), miałbym wątpliwości. Kontrast między zwyczajową lekkością serialu a ekranowymi wydarzeniami jest na początku tak duży, że nawet znając i uwielbiając tutejszą estetykę, odczuwałem pewien dyskomfort. Z czasem się on jednak zmniejszał, żeby na koniec sezonu zniknąć całkowicie, ustępując bardziej pasującym do treści odczuciom. Co nie znaczy, że śmierć Moniki poszła w zapomnienie.
Rywale sezon 2B to więcej mroku i konfliktów
Wręcz przeciwnie, bo choć pogrzeb rozpoczyna nam drugą połowę sezonu, duch bohaterki unosi się nad Rutshire znacznie dłużej, wpływając na mocno dotkniętego stratą przyjaciółki Ruperta (Alex Hassell), ale przede wszystkim na świeżo upieczonego wdowca. Problem w tym, że Tony'ego (David Tennant w trybie totalnego potwora) tragiczny los Moniki zamiast we właściwą stronę, pchnął dalej na drodze ku ciemności i uczynił człowiekiem niemającym absolutnie nic do stracenia.
Pozbawiony resztek sumienia w osobie żony, już wcześniej bezwzględny lord Baddingham szybko wyzbywa się więc wszelkich hamulców, o czym przekonują się jako pierwsi żałobnicy i jego własna rodzina. A potem jest tylko gorzej i na czas decydującego starcia o telewizyjną koncesję rodzi się pytanie nie o to, co może zrobić Tony, ale czy jest coś, do czego się nie posunie. Możecie się domyślać odpowiedzi.
Oczywiście dla widzów tym lepiej, bo mamy gwarantowane emocje do samego końca, związane nie tylko z walką między Corinium a Venturer. Konflikt wychodzi daleko poza telewizję, odbijając się w gruncie rzeczy na wszystkich i wszystkim, w tym również na prywatnych życiach i na małżeństwie Declana (Aidan Turner) z Maud (Victoria Smurfit). Szykujcie się na mocne sceny z udziałem tej dwójki, które można traktować jak ukoronowanie wszystkich serialowych kłótni, wylanych łez i złamanych serc. Nie będzie trudno, bo duet Turner/Smurfit potrafi sprawić, że ekran wręcz płonie, więc pasuje idealnie, że kulminacyjna scena dramatu z ich udziałem rozgrywa się akurat… przy ognisku.
Rywale w sezonie 2B rozwiązują miłosne dylematy
A co z pozostałymi? W nowych odcinkach możecie się spodziewać ważnych aktualizacji w statusach licznych, mniej czy bardziej formalnych związków. Oczywiście nie tak od razu, zwłaszcza że w większości przypadków sprawy są skomplikowane. Aż zbyt dobrze wiedzą to choćby Freddie (Danny Dyer) i Lizzie (Katherine Parkinson), dlatego cieszy, że ta cudowna para w końcu dostaje coś z życia i ma to realne, choć nie zawsze przyjemne konsekwencje. Wiadomo – żeby ktoś był szczęśliwy, ktoś inny musi cierpieć, a w tym przypadku jest dużo potencjalnych skrzywdzonych. Idę o zakład, że o niektórych przynajmniej częściowo zmienicie po tym sezonie zdanie.
Nie zmienicie go natomiast z pewnością co do Charlesa (Gary Lamont), który w nowych odcinkach bezapelacyjnie wygrywa wyścig na najbardziej tragiczną postać w serialu. Choć wątek jego beznadziejnej miłości do Geralda (Hubert Burton) nie należy do najbardziej oryginalnych, Lamont nadaje mu bardzo ludzkiego oblicza. To jeden z tych bohaterów, którym życzy się dobrze bez względu na okoliczności, a zbierane przez niego ciosy bolą dwa razy bardziej.
Chciałbym to samo powiedzieć w kwestii naszej pary numer jeden. Problem z Rupertem i Taggie (Bella Maclean) w 2. sezonie polega jednak na tym, że przeszkody rzucane im pod nogi przez scenarzystów nigdy nie są na tyle poważne, by uznać je za coś więcej niż odwlekanie nieuniknionego. Jasne, jej przyda się odrobina pikanterii w postaci zalotów Basa (Luke Pasqualino), a Alex Hassell jest przekonujący w ukazaniu stopniowej ekranowej ewolucji Ruperta. Ale w porównaniu do innych tempo rozwoju ich wątku jest żółwie, a na fajerwerki trzeba czekać praktycznie do samego końca. Dobrze chociaż, że perspektywy na przyszłość rysują się ciekawie.
Rywale sezon 2B – nie bez wad, ale trzyma wysoki poziom
Bo jeśli jeszcze nie słyszeliście, to "Rywale" wrócą z 3. sezonem, co jest oczywiście znakomitą wiadomością. Co prawda do nowych odcinków można mieć pewne zastrzeżenia, ale przy tylu bohaterach, wątkach i atrakcjach część musi wypaść słabiej lub cierpieć na niedopracowanie. Najbardziej rzucającym się w oczy przykładem postaci, na którą brakuje pomysłu, jest Cameron (Nafessa Williams).
Wydaje się, że jej czas ekranowy można by spożytkować lepiej, choćby oddając go Rachael Stirling ("Heartstopper") w roli Araminty Pemberton, której występ był tyleż pamiętny, co zbyt krótki. Siostra Moniki wygląda jednak na zbyt intrygującą bohaterkę, żeby nie wrócić na dłużej, więc traktuję to jako przystawkę i czekam na więcej.
Tak samo zresztą jak w przypadku całego serialu, który choć w drugiej połowie 2. sezonu nie ma już takiej mocy jak przed kilkoma miesiącami, nadal ogląda się z przyjemnością i najczęściej z zaangażowaniem. A jeśli to nieco przygasa, zawsze znajdzie się coś, żeby rozbudzić je na nowo. Może to będzie kolorowe argentyńskie wesele, może rozpustna grecka orgia, a może bal tak dziwaczny, że mogli go urządzić tylko (bez)pruderyjni Anglicy. Nieważne. Istotne, że w "Rywalach" wszędzie można się świetnie bawić i nawet nie trzeba do tego szukać specjalnych pokojów do świntuszenia.